Dele på ekteskapet?

Av Johnny Roy Knudsen

Det var ikkje anna å ven­ta enn at Arild Brock fekk mot­bør når han skriv om frek­ke kjønns­ak­ti­vis­tar og pir­kar borti dei homo­fi­le og les­bis­ke sitt syn på ekte­ska­pet. Ein liten pro­vo­ka­sjon må det då vera at me er to som deler same syn for eg var heilt samd i alt som Arild Brock skreiv.

1) Kven and­re enn homo­fi­le og les­bis­ke kan stik­ke eit flagg i ves­ka på ein nyut­nemd stats­råd slik at ho står på slotts­plas­sen med homo­flag­get i ves­ka?  Det som und­rar meg er at stats­rå­den lar det bli og at ingen greip inn og fekk det fjer­na. Ho er då ikkje stats­råd for ein sær­de­les liten mino­ri­tet .

2) Ekteskapet er ein insti­tu­sjon som har eksis­tert så langt atten­de me kan sjå mel­lom to av ulikt kjønn. Det har ikkje minst med det  få barn å gje­ra. At to homofile/lesbiske kan få barn, rok­kar ikkje ved det feno­me­net at det nor­ma­le fram­leis er slik  at det må to uli­ke kjønn til for å få barn. Om det no er homo­fi­le og les­bis­ke par som har barn, er ikkje et det same som det er all­ment aksep­tert i sam­fun­net. For eigen del trur eg dei fles­te rea­ge­rer neg­a­tivt på feno­me­net. Ekteskapet hand­lar om kjær­leik var det ein av mot­skri­ben­ta­ne som sa.  Ingen er vel usamd i det, men ein er usamd i at  homo­fi­le og les­bis­ke yns­kjer å inva­de­re ein hete­ro­fil insti­tu­sjon og like­stil­le det.

3) Når Mashja Dundic mei­ner at Arild Brock  repre­sen­te­rer i bes­te fall ein mar­gi­nal grup­pe, er eg usamd. Problemet er dess­ver­re at svært få vågar å hev­de si røyst imot dei homo­fi­le og les­bis­ke. Det fører ikkje reint lite ube­hag med seg. Då kan ein bli skul­da for å vera mørke­mann, ikkje leve med i tida, dri­ve med dis­kri­mi­ne­ring og under­tryk­king.  Til tider kan ein få inn­trykk av at det er svært man­ge homo­fi­le, les­bis­ke. Ofte blir 10 pro­sent nemnt. Om eg skal tru dei under­sø­kin­ga­ne eg har sett, så drei­er det seg kna­pt om 1 pro­sent.  Dei homo­fi­le og les­bis­ke har vore svært flin­ke til å kjem­pa for si sak . Leiande per­son­ar set i vik­ti­ge posi­sjo­nar i sam­fun­net. Den mar­gi­na­le grup­pa  trur eg er svært stor, men dess­ver­re er den redd for å ta til mot­mæle .

4) Det har skjedd sto­re end­rin­gar dei sei­na­re åra når det gjeld vil­kå­ra for dei homo­fi­le. Eg trur dei fles­te er gla­de for  den opne hold­nin­ga som rår på områ­det og at lover er vor­te end­ra. Det pro­ble­ma­tis­ke er like­vel som Arild Brock nem­ner den ret­nin­ga som sta­ten har tatt.»Nå er det libe­ra­li­te­ten som er blitt den insis­te­ren­de og der­med slår over i det auto­ri­tæ­re» hev­dar han. Det trur eg han har rett i.  Om sta­ten går ærend for ei svært liten grup­pe ,  bør me kan­skje sei: Nok er nok.

Dette innlegget ble publisert i Familie. Bokmerk permalenken.

Legg igjen en kommentar

Din e-postadresse vil ikke bli publisert. Obligatoriske felt er merket med *

Dette nettstedet bruker Akismet for å redusere spam. Lær om hvordan dine kommentar-data prosesseres.